Deze morgen vernamen we dat MR een wetsvoorstel heeft ingediend om o.a. de tuchtwetgeving aan te passen, zodat de gewone tuchtoverheid – naar analogie met de ademtest – eveneens een speekseltest kan afnemen. Tot op heden – behalve de normale gerechtelijke procedure – bestaat daar geen wettelijke basis voor.
“Wanneer de politieagent tijdens de uitvoering van zijn functie de indruk wekt dat hij drugs heeft gebruikt, heeft de bevoegde autoriteit dus geen duidelijke wettelijke basis om hem te dwingen een drugtest te ondergaan”.
Bovendien, voorziet dit wetsvoorstel in “het beginsel van het vermoeden van een positieve controle wanneer geen gegronde reden is” tot weigering.
Dit is meer dan een blijk van wantrouwen, vanuit de politieke overheid, naar de politieambtenaren die zich dagdagelijks inzetten voor de veiligheid van de maatschappij, vaak in moeilijke omstandigheden, waarbij men zelfs af en toe hun eigen leven op het spel zet.
De politiek stopt dus niet met het stigmatiseren van de politie. De politie wordt helaas aanzien als tweederangsburger, waarbij tal van normale burgerrechten gefnuikt worden. Wij hebben reeds een ultrastreng tuchtsysteem (maar blijkbaar kan het niet streng genoeg zijn voor sommigen), bodycams en fleetloggers die niet alleen gebruikt worden om de veiligheid van het personeel te garanderen, maar ook als controlemiddel ingezet worden. Wanneer men nu ook preventief drugtesten zou inzetten waardoor de politieambtenaar “zijn onschuld” kan bewijzen, zegt dit veel over de mate van vertrouwen in de politiemensen vanuit de politiek.
Zoals de Minister zelf zei, zou het gaan over “een paar”… Is het dan nodig dat men voor enkelingen specifieke wetgeving moet uitvaardigen en de omgekeerde bewijslast invoeren?
Zijn de huidige gerechtelijke procedures – zoals voorzien voor alle burgers – dan onvoldoende als efficiënt middel? Wat gaat men bijvoorbeeld doen bij een vals positieve test (wat ook bij burgers gebeurt)?
Men kan uiteraard verwijzen naar onze voorbeeldfunctie, echter zijn er in dit land nogal veel meer mensen die eveneens een voorbeeldfunctie hebben.
Laten we dan consequent zijn – voor o.a. diegene die de macht hebben om wetsvoorstellen in te dienen – en eveneens het voorbeeld geven door te starten met drugtesten in te voeren voor onze verkozenen. Onder hetzelfde motto: als men niets te verbergen heeft kan men eveneens zijn onschuld bewijzen. Op dit punt zijn er reeds voorstellen ingediend in het parlement, echter met minder animo.
- Tot slot:
In het regeerakkoord lezen we dat de federale overheid zich wil manifesteren als aantrekkelijke werkgever voor de geïntegreerde politie. Door hun eigen werknemers te stigmatiseren en te verdenken bewijst men het tegendeel.
In het regeerakkoord lezen we eveneens diverse maatregelen om het statuut aantrekkelijker te maken, echter tot op heden hebben we daar geen initiatieven noch wetsvoorstellen over gezien…