Auteur: VSOA Politie SLFP Police

Deze morgen vernamen we dat MR een wetsvoorstel heeft ingediend om o.a. de tuchtwetgeving aan te passen, zodat de gewone tuchtoverheid – naar analogie met de ademtest – eveneens een speekseltest kan afnemen. Tot op heden – behalve de normale gerechtelijke procedure – bestaat daar geen wettelijke basis voor.

“Wanneer de politieagent tijdens de uitvoering van zijn functie de indruk wekt dat hij drugs heeft gebruikt, heeft de bevoegde autoriteit dus geen duidelijke wettelijke basis om hem te dwingen een drugtest te ondergaan”.

Bovendien, voorziet dit wetsvoorstel in “het beginsel van het vermoeden van een positieve controle wanneer geen gegronde reden is” tot weigering.

Dit is meer dan een blijk van wantrouwen, vanuit de politieke overheid, naar de politieambtenaren die zich dagdagelijks inzetten voor de veiligheid van de maatschappij, vaak in moeilijke omstandigheden, waarbij men zelfs af en toe hun eigen leven op het spel zet.

De politiek stopt dus niet met het stigmatiseren van de politie. De politie wordt helaas aanzien als tweederangsburger, waarbij tal van normale burgerrechten gefnuikt worden. Wij hebben reeds een ultrastreng tuchtsysteem (maar blijkbaar kan het niet streng genoeg zijn voor sommigen), bodycams en fleetloggers die niet alleen gebruikt worden om de veiligheid van het personeel te garanderen, maar ook als controlemiddel ingezet worden. Wanneer men nu ook preventief drugtesten zou inzetten waardoor de politieambtenaar “zijn onschuld” kan bewijzen, zegt dit veel over de mate van vertrouwen in de politiemensen vanuit de politiek.

Zoals de Minister zelf zei, zou het gaan over “een paar”… Is het dan nodig dat men voor enkelingen specifieke wetgeving moet uitvaardigen en de omgekeerde bewijslast invoeren?

Zijn de huidige gerechtelijke procedures – zoals voorzien voor alle burgers – dan onvoldoende als efficiënt middel? Wat gaat men bijvoorbeeld doen bij een vals positieve test (wat ook bij burgers gebeurt)?

Men kan uiteraard verwijzen naar onze voorbeeldfunctie, echter zijn er in dit land nogal veel meer mensen die eveneens een voorbeeldfunctie hebben.
Laten we dan consequent zijn – voor o.a. diegene die de macht hebben om wetsvoorstellen in te dienen – en eveneens het voorbeeld geven door te starten met drugtesten in te voeren voor onze verkozenen. Onder hetzelfde motto: als men niets te verbergen heeft kan men eveneens zijn onschuld bewijzen. Op dit punt zijn er reeds voorstellen ingediend in het parlement, echter met minder animo.

In het regeerakkoord lezen we dat de federale overheid zich wil manifesteren als aantrekkelijke werkgever voor de geïntegreerde politie. Door hun eigen werknemers te stigmatiseren en te verdenken bewijst men het tegendeel.

In het regeerakkoord lezen we eveneens diverse maatregelen om het statuut aantrekkelijker te maken, echter tot op heden hebben we daar geen initiatieven noch wetsvoorstellen over gezien…

De Minister van Binnenlandse zaken kondigde deze zomer aan dat hij een conclaaf ging organiseren, waarbij het de bedoeling was om tijdens een tweedaags evenement met concrete voorstellen naar buiten te komen om het beroep van politieambtenaar aantrekkelijker te maken.

Op 15 en 16 december vond dit conclaaf plaats in het Egmontpaleis te Brussel. In aanwezigheid van de beide voogdijministers namen eveneens uitgenodigde experten, de commissaris-generaal, de directeurs-generaal en verantwoordelijken van de Federale Politie, alsook vertegenwoordigers van de Lokale Politie, aan de bijeenkomst deel, samen met de vier representatieve vakorganisaties.

Verschillende werkgroepen werden georganiseerd waarbij er tal van voorstellen, de ene meer concreet dan de andere, naar voor werden geschoven. Sommige voorstellen werden gedragen, anderen vonden geen consensus.

De belangrijkste punten die wij hebben onthouden uit de verschillende voorstellen, en die een rechtstreekse positieve impact zullen hebben op het statuut zijn:

1. Uitvoering van het tweede luik van de sectorale onderhandelingen 2022-2024.
2. Herziening van de weddebarema’s.
3. Opwaardering van de gespecialiseerde functies (Bijlage 19).
4. Inzetten op een betere instroom door het proces van de rekrutering te versnellen.
5. Het beter ondersteunen van slachtoffers van arbeidsongevallen.
6. Het uitwerken van een écht eindeloopbaan beleid o.a. gebaseerd op de zwaarte van het beroep alsook de (gezonde) levensverwachting.

Ondertussen vernemen we dat de initiatieven om ook de kwalitatieve maatregelen van het vorig sectoraal akkoord uit te voeren, lopende zijn (waaronder medische bescherming, systeem weging niveau A, bijlage 19 gespecialiseerde functies, …).

We kijken uit naar de sectorale onderhandelingen die voorzien zijn vanaf het voorjaar, en rekenen erop dat de overheid woord zal houden.

De nieuwe versie (2026v2) van het uurzakboekje is beschikbaar. U kan deze downloaden onderaan de homepagina van onze website of via deze link.

Vooreerst dient opgemerkt dat het VSOA Politie een verschil maakt tussen zijn memorandum en zijn eisenbundel. Het memorandum VSOA Politie is een document waarbij de interne werking en organisatie van de geïntegreerde politie onder de loep wordt genomen en waar VSOA Politie haar visie en verbetervoorstellen op geeft.

Dit eisenbundel legt de nadruk op de personeelsleden zelf en heeft als doel de aantrekkelijkheid van de functie te verhogen, het welzijn en de koopkracht van de personeelsleden te verbeteren.

Download hier: Eisenbundel 2025 – aantrekkelijkheid van de functie