Auteur: VSOA Politie SLFP Police

Sinds de start van de Arizona-regering volgen de verschillende wetsvoorstellen elkaar in snel tempo op. Zo was er de programmawet Jambon, die ook gevolgd werd door andere ontwerpen van
programmawetten die onze individuele toekomstvooruitzichten zwaar aantasten.

Deze wetten belangen iedereen aan, ongeacht de leeftijd, en hebben niet alleen een invloed op het pensioen, maar ook op andere situaties, zoals bijvoorbeeld de gevolgen van een ongeschiktheid na een ongeval of een ernstige operatie.
Dagelijks worden ons volgende legitieme vragen voorgeschoteld:

• Op welke leeftijd zal ik uiteindelijk kunnen vertrekken?
• Hoeveel aanneembare dienstjaren zijn er nodig?
• Indien ik geen 156 voltijdse dagen heb, wat is de impact in de toekomst?
• Heb ik recht op een bonus als ik langer werk dan mijn verhoogde leeftijd?
• Krijg ik een malus, en zo ja, hoe groot?
• Ik word opgeroepen bij de CGPP/bij Medex, wat zal er met mij gebeuren?

Een correct antwoord bieden is niet evident, aangezien deze teksten bij de politiediensten een zeer grote invloed hebben op uw pensioen. Dit geldt des te meer door de cumul van de verschillende maatregelen en door de persoonlijke situatie en loopbaan van eenieder. Zolang de laatste tekst niet definitief is, blijft de situatie te instabiel om het duidelijke antwoord te geven waarop jullie recht hebben.

Bovendien heeft de overheid zelf reeds verschillende malen beloofd om correcte simulaties uit te voeren, hetgeen tot op heden niet gebeurd is.

Wij kunnen jullie echter verzekeren dat alle vakorganisaties, op alle bevoegdheidsniveaus, Comité A, Comité B en het Onderhandelingscomité van de Politiediensten, sinds februari 2025 al hun energie steken in een onderbouwde tegenargumentatie en oppositie, terwijl er interprofessionele acties worden georganiseerd zoals nooit tevoren.

Waar het echter bijzonder stil blijft, is bij onze politieoverheden en hun adviseurs. Kan eenieder zich in de spiegel kijken zonder te blozen?
Een nieuw ontwerp van programmawet dat in de pipeline zit, behandelt drie onderwerpen:

1. De ‘centenindex’: met andere woorden, het blokkeren van de automatische indexering van de lonen boven de 4.000 euro bruto. Een maatregel die ongeveer 85% van de personeelsleden van de
sector treft en die men verder zal meedragen in de loopbaan.
2. Eveneens een gedeeltelijke indexsprong op twee momenten, in 2026 en 2028, voor al onze gepensioneerden die een “hoger” pensioen ontvangen, namelijk meer dan 2.000 euro bruto. Zij
ontvangen tweemaal 40 euro in plaats van tweemaal 2%. Ook deze structurele vermindering blijft men verder meedragen.
3. De verhoging van de werkgeversbijdrage “pensioen” tot 38% voor de federale politie voor elke nieuwe statutaire aanwerving. Dit betekent dat de federale politie verplicht wordt om dubbel zoveel bijdrage te betalen voor toekomstige statutaire rekruteringen, zonder enige budgettaire compensatie voor deze meerkost. Dit komt dus neer op een nieuwe verarming van de federale politie en mogelijk minder rekruteringen.

Voor het VSOA Politie was dit de gelegenheid om twee vragen op de dagorde te plaatsen:

1. Wat is het standpunt van de werkgevers binnen de GPI over alle maatregelen waaronder de personeelsleden nu al lijden, en over de drie nieuwe maatregelen die eraan komen?
2. Zal de overheid naar jullie communiceren om de zaken zo duidelijk mogelijk uit te leggen EN om aan te tonen welke initiatieven zij heeft genomen om het personeel van de politiediensten te verdedigen?

Op woensdag 22 april 2026 werd dit punt gedurende ongeveer vijf minuten op het Onderhandelingscomité besproken, zonder dat er ook maar één antwoord werd gegeven, noch door het directiecomité van de federale politie, noch door de VCLP namens de korpschefs.

Niettegenstaande ook zij, zowel qua organisatie als persoonlijk, worden getroffen, is het verwonderlijk dat er niemand reageert. Noch door een duidelijke positie in te nemen, noch door het personeel correct te informeren over welke initiatieven er reeds genomen werden om het personeel al dan niet te verdedigen.

De loyaliteit tegenover de bevoegde ministers en de regering helt in de balans dus duidelijk over ten nadele van de loyaliteit tegenover het personeel.

Gelet op het gebrek aan proportionaliteit van sommige maatregelen, en zeker van de cumul ervan, vinden wij het de plicht van onze werkgevers om te reageren naar de politieke overheden, het personeel te beschermen en de personeelsleden hierover correct te informeren.
We stellen echter vast dat het bij onze werkgevers binnen de geïntegreerde politie en de bevoegde politieoverheden, bijzonder stil blijft.

De vakorganisaties kunnen zichzelf in de spiegel kijken. Nu onze overheid nog…

Op 24/04/2026 organiseerde het gemeenschappelijk vakbondsfront een eerste actie omtrent de aantrekkelijkheid van de functie als politieambtenaar.

Op het einde van de actie werden we ontvangen door de Voorzitter van de MR Dhr. Bouchez, samen met de Kabinetschef van de Minister van Binnenlandse zaken.
Het dient gezegd dat we op een zeer correcte manier werden ontvangen. De Voorzitter aanhoorde onze grieven en argumenten.
Hij bevestigde twee belangrijke zaken :

1. Er zal niet geraakt worden aan de huidige eindeloopbaanregeling, zolang er geen nieuwe regeling voor het specifiek en gevaarlijk beroep werd onderhandeld. Voor deze nieuwe regeling voorziet hij mogelijks de eerste gesprekken te starten in de loop van september.

2. Wat de tweede fase van het vorig sectoraal akkoord betreft (70 euro netto) , bevestigde de Voorzitter dat deze beloofde loonsverhoging als eerste moet uitgevoerd worden. Deze onderhandelingen van de tweede fase starten in mei en deze dienen afgesloten worden tegen de zomer. Men sprak over een mogelijk fasering, waarbij de collega’s op het terrein voorrang krijgen. Bijkomend aan deze tweede fase is het mogelijk dat ook de maaltijdcheques een verhoging zullen kennen.

Wij kijken uit naar deze onderhandelingen, en rekenen er uiteraard op dat woord zal gehouden worden. Wij zijn in ieder geval tevreden dat de tweede fase van de loonsonderhandelingen als eerste zal onderhandeld en uitgevoerd worden.

Het gemeenschappelijk front (VSOA – NSPV – ACOD – ACV)

Op het OCP van 20/04/2026 werd de finale versie van de omzendbrief (MFO8) rond prioritair rijden “onderhandeld”.

Niettegenstaande de vakorganisaties reeds lang vragende partij waren om een omzendbrief uit te vaardigen, onder andere n.a.v. enkele veroordelingen van collega’s die niet meer dan hun werk hebben gedaan, teneinde de collega’s een betere juridische bescherming te bieden, lag de overheid daar duidelijk minder wakker van…

Echter, naar aanleiding van de feiten in Ganshoren achtte de minister het nodig om met nieuwe richtlijnen uit te pakken. Richtlijnen die geen enkele bijkomende juridische bescherming bieden aan de collega’s op het terrein. Integendeel: de verantwoordelijkheid wordt nog meer dan vandaag volledig in de schoenen geschoven van de politieman en -vrouw op het terrein.

Anderzijds is het volledig ongepast dat men o.a. voornoemde feiten, wat door het kabinet in de Franstalige pers werd bevestigd, gebruikt/misbruikt om nieuwe richtlijnen uit te vaardigen. Dat creëert bij burgers het beeld dat er wordt ingegrepen.

In moeilijke tijden kent men zijn vrienden!

De facto wordt de verantwoordelijkheid opnieuw bij het terrein gelegd, zonder dat de nodige ondersteuning wordt voorzien. Zelfs bij de simpele vraag om bijvoorbeeld een “versperring” te
allen tijde te laten opzetten onder gezag van een Officier van Bestuurlijke Politie, bleek dit voor de overheid onbespreekbaar!
Goed wetende dat er reeds collega’s veroordeeld zijn voor het opstellen van een wegversperring.

Dit dossier staat niet op zichzelf. Het legt een bredere malaise bloot in de manier waarop vandaag richtlijnen binnen de geïntegreerde politie tot stand komen.
Omzendbrieven opstellen en communiceren over nieuwe regels is één zaak. Maar beleid voeren dat de kern van het politiewerk raakt en standhoudt in de praktijk én voor de rechtbank, vergt meer dan dat.
Vandaag zien we te vaak:
• versnipperde richtlijnen;
• onvoldoende afgestemde opleidingen;
• een onvoldoende kennis van de realiteit op het terrein;
• en een gebrek aan juridische verankering/bescherming.

Op deze manier creëert men vanuit een ivoren toren alleen maar onzekerheid, en bevriest men de politie.
Het zal u dan ook niet verwonderen dat de vier vakorganisaties GEEN AKKOORD hebben gegeven op deze omzendbrief. Ook het feit dat de Minister van Justitie, onze tweede voogdijminister, deze omzendbrief niet zal mee tekenen, spreekt boekdelen.
VSOA Politie pleit voor een wettelijke verankering van de regels rond prioritair rijden en achtervolgingen die een afdoende wettelijke bescherming biedt voor de politieman/vrouw op het terrein.

Zolang die bescherming er niet is, kunnen wij onze collega’s alleen maar aanraden om twee keer na te denken vooraleer prioritair te rijden of ingrijpende maatregelen te nemen. De huidige omzendbrief biedt geen bescherming, maar verhoogt net het risico op vervolging, met alle gevolgen van dien, zowel professioneel als privé.

Het is bijzonder teleurstellend dat de voogdijminister er vandaag niet in slaagt om echt achter zijn politiemensen te staan. Hij geeft de voorkeur aan het advies van technocraten, waardoor hij u in werkelijkheid niet steunt. Zichtbaar zijn met de politie is één zaak. Hen beschermen en actief luisteren wanneer het ertoe doet, is iets anders.

In het regeerakkoord werd de tweede fase van de onderhandelingen met de vorige regering (2022-2024) in opgenomen.

“Onze politiediensten moeten zich gerespecteerd voelen. We starten dan ook opnieuw de onderhandelingen met de politievakbonden op zodat het tweede luik van het sectoraal akkoord voor de geïntegreerde politie kan afgesloten worden met als doel de politie te profileren als aantrekkelijke werkgever”.

Het tweede luik betrof nml. de onderhandelingen van 2024 waar men een loonsverhoging voor alle politieambtenaren van om en bij de 70 euro netto voor ogen had. Mogelijk zullen sommigen van eerder slechte wil dat alweer anders interpreteren, en zodoende woordbreuk plegen…

Deze regering startte op 3 februari 2025. Na meer dan een jaar palaveren, ligt er momenteel niets concreet op tafel over deze tweede fase.

Tijdens het onderhandelingscomité 634 heeft de Minister gesproken over een zogenaamde tabel (waar wij totaal geen kennis van hadden) die werd gemaakt n.a.v. het zogenaamde conclaaf. Dit conclaaf gaf ons meer dan de indruk dat de onderwerpen reeds waren voorgekauwd en beslist “en petit comité”. De voorgekauwde conclusies van het conclaaf gaven in ieder geval niet weer waar de prioriteiten dienden te liggen, noch de stemmen van de vakorganisaties, laat staan de wensen van het terrein. Kort geschetst : de samenstelling van het conclaaf was niet representatief. De conclusies ervan (o.a. over de tweede fase) werden niet correct weergegeven.

Tijdens dit OCP hebben we ons ongenoegen laten blijken dat wij niet beschikten over de nodige documentatie, laat staan dat er al een consensus zou zijn over de fameuze tabel. De Minister stelde dat hij transparant was (il faut le faire…) en deze tabel (inclusief de tijdslijn voor de concrete onderhandelingen) zou overgemaakt worden via de Voorzitter van het onderhandelingscomité.

Na nog een week palaveren, en hard aandringen, hebben we uiteindelijk de tabel ontvangen. De inhoud ervan is, licht uitgedrukt, verbazend!
Meer nog, de zogenaamde tabel (soms een slechte vertaling uit het Frans …) voorziet deze tweede fase niet. De tijdslijn zelf hebben we tot op heden ook nog niet ontvangen.

Maar nog straffer … deze tabel voorziet ook zo goed als niets extra voor de politieambtenaar op het terrein.

Bovendien, hebben we tot op heden geen spoor meer van de nog uit te voeren kwalitatieve maatregelen (medische bescherming, arbeidsongevallen, …). Wel concreet wil men raken aan de NAVAP.
Het vertrouwen is momenteel dus ver zoek. Het geduld raakt dan ook op…!

Samen met de andere vakorganisaties zullen we onze eerste acties opstarten om ons ongenoegen te laten blijken.