Categorie: Laatste nieuws

Vorige week ontvingen wij de documentatie van het onderhandelingscomité van 25 maart 2026. Tot onze grote verbazing ontbrak bij punt 1, over de sectorale onderhandelingen en de maatregelen rond attractiviteit van het beroep, elk inhoudelijk document. Nog groter was onze verbazing toen bleek dat ook de NAVAP-regeling plots als punt 2 op de agenda stond.

Uit de documenten blijkt dat men de NAVAP wil afbouwen van vier jaar naar twee jaar en de instapleeftijd wil verhogen van ten vroegste 58 naar 59 jaar. Dat komt bovenop de algemene pensioenmaatregelen die op zich al een grote impact hebben op de vervroegde uitstap, én bovenop de afbouw van de verhogingscoëfficiënt ten voordele van andere sectoren.

Het bloedbad (en vooral de cumul van maatregelen, in de nieuwe pensioenregeling), zowel sociaal als financieel, is al buiten proportie voor de geïntegreerde politie. Laat staan dat wij ons akkoord zouden kunnen verklaren met het opgeven van andere verworven rechten die kaderen in het waarderen van een zwaar en gevaarlijk beroep.

Daar waar wij al langer pleiten om een en-régime systeem te onderhandelen voor de geïntegreerde politie, doet onze politieke overheid net het omgekeerde en maakt zij ons beroep nog wat
onaantrekkelijker. Het is bovendien opvallend hoe stil de politieleiding blijft in dit dossier!

De vraag naar het behoud van verworven rechten en het voorzien van een specifiek eindeloopbaanregime is absoluut verantwoord, gezien het specifieke, gevaarlijke en zware beroep. Deze stelling vinden wij niet uit: de cijfers m.b.t. de levensverwachting van politieambtenaren bevestigen een significant verminderde levensverwachting.

Bovendien waren alle partijen akkoord en riepen zij volmondig, weliswaar vóór de verkiezingen, dat het beroep van politieambtenaar moest worden erkend als zwaar beroep.

Onbegrijpelijk dan ook dat de minister van Binnenlandse Zaken die geacht wordt zijn politiemensen te verdedigen en te beschermen, dit voorstel zonder meer op tafel legt. Meer nog… ook over de manier waarop dit gebeurt valt er veel te zeggen. Wij kregen namelijk heel simpelweg de dagorde met het ontwerp-KB toegevoegd als documentatie. Geen telefoontje, geen voorafgaand informeel overleg…

Zelfs onder minister Milquet was er meer respect voor sociaal overleg!

Het zal de minister ongetwijfeld ook zijn opgevallen dat het, alweer, enkel de politie is die geviseerd wordt wanneer het gaat over de afbouw van de NAVAP- of VVP-regeling.

Bijkomend stellen wij vast dat men bij de geïntegreerde politie nog nergens staat met betrekking tot een echt eindeloopbaanbeleid.

Wij vragen dan ook duidelijk om woord te houden (en het beroep effectief aantrekkelijker te maken in plaats van opgebouwde rechten te beknotten), uit te voeren wat eerder werd afgesproken met respect voor sociaal overleg (die naam waardig), en vooral met respect voor de collega’s die dagelijks instaan voor de veiligheid van de maatschappij en daarvoor vaak hun eigen fysieke veiligheid op het spel zetten.

Deze regering en minister hebben beloofd om ons beroep aantrekkelijker te maken en eerdere afspraken na te komen! Wij staan er dan ook op dat deze beloften worden uitgevoerd.

Wij hebben ons in ieder geval voorgenomen dat, indien er geen echt werk wordt gemaakt van een aantrekkelijker statuut (inclusief het respecteren van verworven rechten), wij de nodige schikkingen zullen treffen en de eerste acties zullen plannen.
Het geduld raakt op…!

Deze morgen vernamen we dat MR een wetsvoorstel heeft ingediend om o.a. de tuchtwetgeving aan te passen, zodat de gewone tuchtoverheid – naar analogie met de ademtest – eveneens een speekseltest kan afnemen. Tot op heden – behalve de normale gerechtelijke procedure – bestaat daar geen wettelijke basis voor.

“Wanneer de politieagent tijdens de uitvoering van zijn functie de indruk wekt dat hij drugs heeft gebruikt, heeft de bevoegde autoriteit dus geen duidelijke wettelijke basis om hem te dwingen een drugtest te ondergaan”.

Bovendien, voorziet dit wetsvoorstel in “het beginsel van het vermoeden van een positieve controle wanneer geen gegronde reden is” tot weigering.

Dit is meer dan een blijk van wantrouwen, vanuit de politieke overheid, naar de politieambtenaren die zich dagdagelijks inzetten voor de veiligheid van de maatschappij, vaak in moeilijke omstandigheden, waarbij men zelfs af en toe hun eigen leven op het spel zet.

De politiek stopt dus niet met het stigmatiseren van de politie. De politie wordt helaas aanzien als tweederangsburger, waarbij tal van normale burgerrechten gefnuikt worden. Wij hebben reeds een ultrastreng tuchtsysteem (maar blijkbaar kan het niet streng genoeg zijn voor sommigen), bodycams en fleetloggers die niet alleen gebruikt worden om de veiligheid van het personeel te garanderen, maar ook als controlemiddel ingezet worden. Wanneer men nu ook preventief drugtesten zou inzetten waardoor de politieambtenaar “zijn onschuld” kan bewijzen, zegt dit veel over de mate van vertrouwen in de politiemensen vanuit de politiek.

Zoals de Minister zelf zei, zou het gaan over “een paar”… Is het dan nodig dat men voor enkelingen specifieke wetgeving moet uitvaardigen en de omgekeerde bewijslast invoeren?

Zijn de huidige gerechtelijke procedures – zoals voorzien voor alle burgers – dan onvoldoende als efficiënt middel? Wat gaat men bijvoorbeeld doen bij een vals positieve test (wat ook bij burgers gebeurt)?

Men kan uiteraard verwijzen naar onze voorbeeldfunctie, echter zijn er in dit land nogal veel meer mensen die eveneens een voorbeeldfunctie hebben.
Laten we dan consequent zijn – voor o.a. diegene die de macht hebben om wetsvoorstellen in te dienen – en eveneens het voorbeeld geven door te starten met drugtesten in te voeren voor onze verkozenen. Onder hetzelfde motto: als men niets te verbergen heeft kan men eveneens zijn onschuld bewijzen. Op dit punt zijn er reeds voorstellen ingediend in het parlement, echter met minder animo.

In het regeerakkoord lezen we dat de federale overheid zich wil manifesteren als aantrekkelijke werkgever voor de geïntegreerde politie. Door hun eigen werknemers te stigmatiseren en te verdenken bewijst men het tegendeel.

In het regeerakkoord lezen we eveneens diverse maatregelen om het statuut aantrekkelijker te maken, echter tot op heden hebben we daar geen initiatieven noch wetsvoorstellen over gezien…

De Minister van Binnenlandse zaken kondigde deze zomer aan dat hij een conclaaf ging organiseren, waarbij het de bedoeling was om tijdens een tweedaags evenement met concrete voorstellen naar buiten te komen om het beroep van politieambtenaar aantrekkelijker te maken.

Op 15 en 16 december vond dit conclaaf plaats in het Egmontpaleis te Brussel. In aanwezigheid van de beide voogdijministers namen eveneens uitgenodigde experten, de commissaris-generaal, de directeurs-generaal en verantwoordelijken van de Federale Politie, alsook vertegenwoordigers van de Lokale Politie, aan de bijeenkomst deel, samen met de vier representatieve vakorganisaties.

Verschillende werkgroepen werden georganiseerd waarbij er tal van voorstellen, de ene meer concreet dan de andere, naar voor werden geschoven. Sommige voorstellen werden gedragen, anderen vonden geen consensus.

De belangrijkste punten die wij hebben onthouden uit de verschillende voorstellen, en die een rechtstreekse positieve impact zullen hebben op het statuut zijn:

1. Uitvoering van het tweede luik van de sectorale onderhandelingen 2022-2024.
2. Herziening van de weddebarema’s.
3. Opwaardering van de gespecialiseerde functies (Bijlage 19).
4. Inzetten op een betere instroom door het proces van de rekrutering te versnellen.
5. Het beter ondersteunen van slachtoffers van arbeidsongevallen.
6. Het uitwerken van een écht eindeloopbaan beleid o.a. gebaseerd op de zwaarte van het beroep alsook de (gezonde) levensverwachting.

Ondertussen vernemen we dat de initiatieven om ook de kwalitatieve maatregelen van het vorig sectoraal akkoord uit te voeren, lopende zijn (waaronder medische bescherming, systeem weging niveau A, bijlage 19 gespecialiseerde functies, …).

We kijken uit naar de sectorale onderhandelingen die voorzien zijn vanaf het voorjaar, en rekenen erop dat de overheid woord zal houden.

De nieuwe versie (2026v2) van het uurzakboekje is beschikbaar. U kan deze downloaden onderaan de homepagina van onze website of via deze link.